طره

2010-02-24T16:59:00.002+03:30

:(( الهی بگردم!
حس آدمهای خیانتکار رو دارم!
مامان بزرگم زنگ زده احوال پرسی، بهش می گم برای دو تا امتحان هفته دیگه ام دعا کن. می گه یعنی این امتحانها رو بدی دیگه تموم می شه؟ لازم نیست بری؟
می گم حالا شما دعا کن. دوباره می پرسه: نمی ری دیگه؟ می مونی؟ هیچی نگفتم. لابد سکوتم را به معنی آره گفتن گرفت. با یه خوشحالی ای گفت: "ایشالا خوب می دی امتحانتو مادر. خوب می شه نمره ات، دیگه هیچ جا نمی ری." حتی از پشت تلفن معلوم بود که چشمهاش برق می زنه از خوشحالی.
خدا رو شکر که پشت تلفن بود. ندید که از خوشحالی اون برای موندن من، چجوری اشکهای من گوله گوله داره می ریزه رو صورتم. نفهمید که برای اینکه گریه ام رو نفهمه نتونستم جوابشو بدم و بگم نه! این امتحان کلید رفتن منه.
وقتی بفهمه، حتما منو نمی بخشه . . .

مریم

2010-02-06T13:48:00.002+03:30

بعد این همه سال سر و کله اش پیدا شده که چی؟
خواستم بهش بگم عشق سالهای جوانی! خیلی خری!! دیدم حالا باز که چی؟
دیگه هم از من گذشته هم از اون.
به بهای هیچوقت نگفتن یه حرف به اون سادگی . . .

مریم

2010-01-12T00:09:00.003+03:30

همه اش تقصیر تو بود زهرا! با اون پستی که اونطرف در مورد دفترهای قدیمی نوشتی!!
من که هیچ کدوم از اون دفترهام پیشم نیست، تنها گذری که می تونم به گذشته داشته باشم، از خوندن پرت و پلاهای اینجاست، که با این حافظه کوفتی که هیچی رو فراموش نمی کنه و حتی یادشه هر نقطه و ویرگول رو که داشته می گذاشته چه مرگش بوده، خودت می تونی تصور کنی که خوندن پستهای قدیمی چه بلایی سرم آورده . . .
باورت می شه بعد از این همه سال با خوندن بعضی هاش هنوز گریه ام بیاد؟!
نه که از غصه قصه های اون موقع فقط، بلکه از سادگی و بی شیله پیلگی که قدیما داشتم و حالا نمی دونم دفنش کردم یا کنترل!
اما می دونی چیه زهرا؟ حتی از یکی از بلاهایی که سر خودم آوردم و کارهایی که کردم پشیمون نیستم. می دونی، گاهی فکر می کنم که حتی اگه آخر همه چیز رو هم می دونستم، باز هم همین طوری زندگی می کردم و می شدم همین مریمی که هستم.
من باید اون مریم رو زندگی می کردم تا بشم اینی که هستم. که حالا از زندگیم یه چیزهایی بفهمم که 4 تا بیشتر از من پیراهن پاره کرده هاش حالا حالاها شاید خودشون نفهمن!
می خواستم بگم کافیه اعتقاد داشته باشی به اینکه زندگی بی حکمت نیست و اینکه هر کاری می کنی و هر اتفاقی که می افته بی ربط به همون حکمت نیست، اون وقت یه روز می رسه که بر می گردی عقب و می بینی همه اون روزهای گذشته، چه روزهای دلخوشیش چه روزهای پر دردش، برای این بوده که تو رو برای چیزی آماده کنه که پیش رو داشتی و خودت ازش بی خبر بودی.
یه روزی که توش می تونی پاهات رو دراز کنی و دفترهای قدیمی رو بخونی و با هر نوشته دوباره بخندی یا گریه کنی، اما خوشحال باشی از اینکه اون نوشته رو زندگی کردی . . .
مریم

2009-11-29T23:30:00.002+03:30

الهام! الان که من دارم اینا رو می نویسم تقریبا 12 ساعت از به کما رفتن تو می گذره. من مثل یه جنازه بی روح، نشستم رو به قبله و زل زدم به دیوار و حتی دیگه اشکی هم برام نمونده.
می دونی امروز چند بار بهم شُک وارد کردی؟ به هوش که بیایی به خاطر این کارت می کشمت دختر!
اولیش صبح بود. من فقط زنگ زده بودم که حالت رو بپرسم. شنیده بودم چند روزه که حال نداری. اول خاله ات گوشی رو برداشت، وقتی با شک و تردید سراغت رو گرفتم با من و مون گوشی رو داد دست زن عموت. اونم یهو گفت الهام اتاق عمله! بممممم! شُک اول!
وقتی دو ساعت بعد زنگ زدم قرار بود بشنوم که دکتر راضیه. می گه به خیر گذشته. می گه خوب می شی. اونوقت منم تندی یه دسته گل بخرم و بیام دیدنت. نه اینکه زن عموت بگه دکتر خیلی راضی نبوده و از اتاق عمل یه سره بردنش آی.سی.یو! حالا بشمر دختر بی انصاف! این تازه دومیش بود!
این دفعه بیشتر صبر کردم برای زنگ زدن. گفتم بذار خوب صبر کنم، خوب بهش وقت بدم، که وقتی زنگ می زنم صدای خودش بیاد پشت خط. نه خاله یا زن عموش. اما باز هم خاله ات بود. یه چیزایی گفت از کبد و کلیه و نبض و فشار و نفس. من انگار اینا رو نمی شنوم، گفتم حالا به هوش که هست؟ اما انگار "نه" گفتن خاله ات رو هم نشنیدم. انگار نخواستم بشنوم. فقط خداحافظی کردم و انگار که هیچی نشده سرگرم شام و کارهای خودم شدم. شُک سوم اونقدر قوی بود که حتی خودم هم نفهمیدم ضربه رو.
یک ساعت یا شاید دو ساعت بعد زنگ زدم به مامانم. به امید اینکه اون خبری داشته باشه که منو مطمئن کنه توهم بوده چیزهایی که از خاله ات شنیدم.
اولش خودش رو زد به اون راه. اما وقتی گفتم خاله اش گفت به هوش نیومده، هیچی نگفت. گفتم مامان! راسته؟ باز هم هیچی نگفت. گفتم مامان! آدم این همه وقت به هوش نیاد یعنی رفته تو کما دیگه، نه؟ ای کاش مامان نمی گفت آره.
مگه تا سه نشه بازی نشه نبود؟ پس چرا کردیش چهار بی انصاف؟
الهام جونم! مفاتیح رو گرفتم دستم و عین دیوونه ها دارم می خونمش. هر چی که فکر می کنم ممکنه دل خدا رو به رحم بیاره دارم می خونم.
نا امیدم نکن دختر! برگرد! به خاطر من نه! به خاطر مامان و بابات برگرد . . .
مریم

2009-08-07T12:59:00.002+04:30

غمت چیه تو دختر؟
چی داغونت کرده؟
چی سبکت می کنه؟
چی کار کنم که خوب شی؟....

مریم

عروسی خوبان

2009-07-28T01:09:00.004+04:30

1.الان دو ساعت مانده به عروسی‌ات مریم، خدا می‌داند که چه‌قدر دلم می‌خواهد نیایم و همین‌طور حوله‌پیچ روی تخت خوابم ببرد.

2. موقع آرایش کردن است، یعنی آمدنم صددرصد قطعی‌ست. از سر صبح سه جوش دیگر به جوش‌های قبلی صورتم اضافه شده. دوتا زیر ابروها و یکی بالای لبم، همه هم سرسفید و چرکی. دوتای اول را با سایه و آخری را با خط لب پوشاندم. حوصله جوش ترکاندن و کثافت‌کاری‌اش را این دمِ آخر ندارم.

3. می‌دانم توی عروسی نمی‌توانم بنویسم ولی احتمالاً زود می‌رسم و کل عروسی را دست زیر چانه پشت یک میز می‌نشینم و به سوال‌های دوستان، "کجایی، چه‌کار می‌کنی" جواب‌های سربالا می‌دهم. شاید هم کمی فحش به خودم که "چه گهی می‌خواستی بخوری که این‌همه زود اومدی؟" . حدس می‌زنم موهایم مثل چتر روی سرم باد کند و انگار نه انگار این‌همه ژل و سشوار و تافت. شُرشُر عرق بریزم و بشوم همان کوفتی که قبل این آرایش‌ها بودم.

4. الان ساعت از یک گذشته. واقعیت این‌طور بود؛ زود رسیدم منتها تعداد کسانی که پرسیدند کجایی حوصله‌ام را سرنبرد. هیچ فحشی به خودم ندادم و با این‌که به نظر می‌آمد بی‌حوصله‌ام توی دلم خوشحالی و خنده بود. موهایم خیلی خوش‌حالت و رام ریخته‌بودند دورم، خودم را توی آینه ندیدم ولی مطمئنم که مشکلی نداشتم. بحث میز ما فوق‌العاده هیجان برانگیز بود و اگر بیرونمان نمی‌کردند دوستان تمامی دختر پسرهای دوست و فامیلشان را به عقد هم درآورده بودند.

5. از کیفیت لباس و آرایش تو نباید این‌جا بنویسم، نه؟ از خودت چی؟ بنویسم چه دوستت داشتم؟

2009-02-12T18:45:00.002+03:30

دلم گرفته :(
خیلی امید بسته بودم به این اتفاق، اما . . . هنوز هیچی تموم نشده، هنوز ممکنه بشه درستش کرد، هنوز امیدی هست شاید. اما من خیلی امید بسته بودم. فکر می کردم بی دردسر به چیزی که می خوام می رسم. شاید برای همین با یک سوال ساده از طرف مسئولش که می تونه چیز بدی هم نباشه یهو اینقدر خودم رو گم کردم.
می دونم. نباید به کسی غیر از تو اینقدر امید می بستم خدا! منو ببخش. به خاطر این اشتباه همه چیز رو خراب نکن. شاید از راهی که جلوی پاهامون گذاشته بودی اونقدر خوشحال شدم که اصلا یادم رفت این هم از لطف تو بوده.
خدا جون! خودت دوباره درستش کن . . .

مریم

2008-11-15T10:31:00.001+03:30

از من سوال نپرس، بدم می‌آد! باهات لج می‌شم

"زهرا"

2008-11-01T13:45:00.000+03:30

اگر چیزهایی که بیل پیل گریم در ترالفامادور آموخته است راست باشند، که ما، اگر هم گاهی خیلی مرده باشیم، همیشه زنده می مانیم من چندان هم خوشحال نمی شوم. اما با وجود این - اگر قرار باشد ابدیت را صرف تماشای لحظه های مختلف زمان کنم، سپاسگزارم از اینکه بسیاری از این لحظات زیبا بوده اند.
سلاخ خانه شماره پنج - کورت ونه گات جونیر

مریم

2008-10-22T09:35:00.000+03:30

راننده آژانس به دختری که پشت تلفن داره باهاش حرف می زنه: " مگه من صد بار بهت نگفتم بیخودی اعصاب خودتو به خاطر من خرد نکن؟ نگفتم؟ حالا من یه هفته گوشیم رو جواب نمی دادم، چیزی نشده که! رفته بودم مسافرت! تو باید بشینی اینقدر گریه کنی؟ تو که می دونی من نمیتونم اذیت شدن تو رو ببینم!!
"
من: !!!!!!!!!!!!!!

پ.ن: اون موقع تو دلم گفتم یعنی این دختره به همین راحتی خر شد؟! بعد یاد خودم افتادم. خندیدم، خندیدم، خندیدم . . .

مریم

2008-09-04T19:07:00.000+04:30

اینا رو می نویسم که یادم بمونه. شاید هم می نویسم که یادم بیاد. یادم بیاد که الان بابت خیلی چیزها باید هر لحظه خدا رو شکر کنم. داشته ‌ها و نداشته‌ها. داده‌ها و نداده‌ها. نمی‌شه انتظار داشت که همه چیز، همیشه درست مطابق میل ما پیش بره. راه هست، چاه هست، سنگ بزرگ هست، دست انداز ناجور هست! وقتی یه راهی رو انتخاب کردی، همه چیزش رو باید دیده باشی و قبول کرده باشی. چاهش، سنگ بزرگش، دست انداز ناجورش. مهم اینه که اگر مطمئنی که اون راه به همون جایی می‌رسه که تو می‌خواهی، باید تا آخرش قرص بایستی. حالا چه فرقی می‌کنه اگر 4 نفر هم هی حرف مفت بزنن و . . . نباید بگذاری شک بیفته به جونت و مثل خوره بخوردت. به قول درویش مصطفا، محکم باش! یا علی مدد!
نمی‌گم سخت نیست. هست. مخصوصا که لحظه به لحظه بخواهی با این آدم‌های حرف مفت زن، چشم تو چشم بشی و هی بهشون لبخند بزنی و انگار کنی که هیچ اتفاقی نیافتاده. حتی تر اینکه انتظار داشته باشن که کیلو کیلو محبت ببینن و تو هم اینو ازشون دریغ نکنی. تو که عادت گند منو خوب می‌شناسی! حتی به دشمنم هم لبخند می‌زنم، طوری که انگار عزیزترین دوستمه. اینجوریم دیگه!
خیلی بهم فشار اومده که دارم می‌نویسمش. اما باز هم از اینجا که برم بیرون، می‌شینم روبروی تک تکشون و بهشون لبخند می‌زنم! به پهنای صورت! عادت! ترک نداره!

مریم

2008-06-16T19:56:00.001+04:30

هر کس به شیوه خود سعی می کند تا آنجا که می تواند افتخار و پول و حیثیت کسب کند. هیچ کدام از این همه مرگ و میر عبرت نمی گیریم. پیری تطهیرمان نمی کند. دم دروازه جهنم توبه نمی کنیم. . .

آیزاک باشویس سینگر - داستان کافه تریا

مریم

2008-06-06T01:36:00.000+04:30

پیش از این تنها خبر رفتن قیصر بود که مرا در بهتی بی پایان به گریستن واداشته بود، حالا . . . نادر ابراهیمی؟!!! سخت است به خدا . . .

مریم

2008-06-03T00:46:00.000+04:30

انگار تو یک بار از من پرسیدی چه چیزی باعث می شود ادامه بدهم، یا من خیال می کنم که پرسیدی؟ چه چیزی به من نیرو می دهد که فقر، بیماری و ، بدتر از همه، نا امیدی را تحمل کنم؟ .... به خاطر نفس بازی بود. همه ما با سرنوشت شطرنج بازی می کنیم. او یک حرکت می کند؛ ما یک حرکت می کنیم. او سعی می کند ما را در سه حرکت کیش و مات کند؛ ما سعی می کنیم جلو این کار را بگیریم. می دانیم که نمی توانیم پیروز شویم، ولی ناگزیریم حسابی با او دست و پنجه نرم کنیم. حریف من فرشته خشنی است. در مبارزه با ژاک کُهِن، هر چه ترفند در چنته دارد به کار می گیرد.... با این حال، دوست عزیزم، اگر شطرنج بازی می کنی، بهتر است با حریف قدری بازی کنی تا با کسی که اهل سر هم بندی است. من حریفم را تحسین می کنم. گاهی وقتها مسحور مهارتش می شوم. او آن بالا در آسمان سوم یا هفتم توی دفتر کاری می نشیند، در همان بخش ملکوت که بر سیاره کوچک ما حکم می راند، و یک کار بیشتر ندارد – اینکه ژاک کهن را گیر بیندازد. دستوراتش از این قرار است: " چلیک را بشکنید، اما نگذارید شراب بیرون بریزد." دقیقا همین کار را کرده. معجزه است که توانسته مرا زنده نگه دارد.

آیزاک باشویس سینگر - داستان دوست کافکا

مریم

2008-05-28T11:31:00.001+04:30

سریال شهریار خوب بود. در مقام نقد نیستم. قطعا بهتر از این هم می توانست باشد. برای من اما خیلی خوب بود. دیدن ماجرای شهریار و ثریا و دیدن نوع تصمیم گیری شهریار در مورد ثریا به من فهماند که حماقت‌هایی از این دست در مردان ترک امری عادیست! حالا فرقی ندارد که آن مرد، شهریار شاعر عاشق پیشه باشد در گذشته‌ای دور و یا مردی عادی در همین روزهای زندگی ما. حماقتی به قیمت تباهی زندگی خودشان. حالا سوال های زیادی از ذهنم پاک شده. چون فهمیدم همه چیز فقط حماقت بوده، حماقتی از جنس مردان ترک!!!

مریم

2008-05-10T20:34:00.001+04:30

دیدی یه روزهایی دلت می خواد با همه قهر باشی؟ با هیچکس حرف نزنی؟ به هزار و یک دلیل ریز و درشت. امروز از اون روزها بود!
مامانت، چون یه قرار خیلی مهمت را به بهانه یک کار نه چندان مهم پیچونده و بعد هم اصلا دنبال اون کار نه چندان مهم نرفته. این وسط فقط تو پیچونده شدی و پیش یه آدم دیگه، بد شدی.
خواهرت، چون یک هفته تمام با شوهر عزیزش و یا دوستهای عزیزش پلاس نمایشگاه کتاب بوده و حتی یک بار هم به تو تعارف نکرده که باهاشون بری! و تو که مثلا کتابخون ترین آدم خانواده ای، به علت فوبیا نسبت به مکان های overcrowded و به علت همراهی نکردن حتی یک نفر، از بغل نمایشگاه هم رد نشدی، چه برسه که بری توش!
بابات، چون تیکه هایی می اندازه که می دونه نمی تونی جواب بدی و می دونه که الان که اعصاب نداری تیکه نباید بندازه!
داداش کوچیکه که هم که کلا طرده! چون جدیدا گنده تر از دهنش حرف می زنه.
داداش بزرگه فعلا قِصِر در رفته. بالاخره باید محض احتیاط یک نفر تو خونه باشه که بتونی باهاش حرف بزنی.
خلاصه امروز از اون روزهاست.

وسط نوشت: داشتم اینو می نوشتم که تو اس.ام.اس زدی که دوربین ندارم و عینکم گم شده و اینا. گفتم برنامه عکاسی هم داره می ره که پیچونده بشه. شانس آوردی که نظرت رو زود عوض کردی وگرنه با این همه حس مثبت که من داشتم، نمی دونم چی کار می کردم!

مریم

2008-05-04T00:05:00.000+04:30

من دوباره ناخودآگاه اینجا رو فارسی کردم! ببین نشد زنگ بزنم امروز،اطلاعات رو ایمیل بزن! میخواستم مطالب شیر شده گودرم رو اینجا بذارم ناکس بلاگر فهمید دو تا اکانت جداست!باهوشه ها!

خلاصه گودری شو وگرنه کلی مطلب خفن از دستت رفته...

من دیگه!زهرا!

2008-05-03T11:13:00.009+04:30

اینم از بلاهایی که توی شریف سر بچه ها در میارن! ببین ما چه جوری 4 سال اینجا دوام آوردیم!

مریم

2008-04-21T15:59:00.002+04:30

فرن     [با حسرت] نمی دونم چقدر طول می کشه تا خاطره یه آدمو از وجودت بکشن بیرون - اگه دستگاهی اختراع می کردن که این کارو میکرد - [روی دسته مبل می نشیند.]
باد    می دونم چه احساسی دارین، خانم کیوبلیک. فکر می کنین این آخر دنیاس - ولی نیس، واقعا نیس، خود منم یه موقع دقیقا احساس شما رو داشته م.
فرن    واقعاً؟
باد     خب، نه دقیقاً، من می خواستم با اسلحه کارو تموم کنم.

آپارتمان - بیلی وایلدر و آی.اِی.ال.دایموند

مریم

2008-04-21T13:24:00.001+04:30

وقتی مجبور بشی وظایف عروس و دختر را یکجا انجام بدی، اونوقت قدر خواهر شوهر نداشته ات را می فهمی!
حالا هی بگویید خواهر شوهر بد است!

مریم

سال نو مبارک

2008-03-29T21:11:00.000+04:30

باز کن پنجره را
که نسیم
دگر از سینه گسترده دشت
برساند به لب تشنه ما
بوی بهار . . .

سالی پر از کتاب و کشمش داشته باشی، زهرا جان!!!
مریم

خواب و کتاب و semaho

2008-03-12T10:28:00.000+03:30

فکر می کردم دیگه اینجا نمی نویسی.
من هم خوبم. زده ام زیر درس و دانشگاه و برای خودم مشغول خوش گذرونیم.
چند شب پیش خوابت رو می دیدم. یه سری کتاب آورده بودی، بهم می گفتی تو که برای دانشگاه تا اونجا می ری، این کتابهای semaho را هم ببر بده به جای من!!
گفتم شاید این بنده خدا کتابهاشو لازم داره، من خواب نما شدم که به تو بگم خب کتابهاشو ببر بده دیگه!! ;)

پ.ن: مجبور شدم به حالت قبل برش گردونم تا بعد سر فرصت درستش کنم. کوزه گر و کوزه شکسته و اینا!!

مریم

باز امشب در اوج آسمانم.

2008-03-07T01:02:00.002+03:30

اینجا هم بالاخره تسهیلات فارسی نویسی فراهم شد، خیلی سخت بود هر بار چپ و راست کردن این متنها... می بینی که؟ بهانه‌‌ دیگری برای ننوشتنم ندارم!حالا هم ساعت یک نیمه‌شب نمی‌دانم چرا اینجا سر زدم...
خواستم جایی بنویسم که حالم بسیار خوب است٬ جدید خوبم!هزار هزار کلمه و جمله زیبا افتاده‌اند دنبالم٬ راه فرار ندارم٬ از وبلاگ و دفتر و کتاب هم گذشته است٬ چیزی ناشناخته در من به سرعت رشد می‌کند که حتی خوب و بدش را هم نمی‌فهمم...با آدمها دوست می‌شوم٬ به همه لبخند می‌زنم٬ با همه دست می‌دهم٬ پای همه صحبتهای بی‌ربطشان می نشینم٬ زیاد زیاد حرف می‌زنم٬ به همه ایمیل ها و اس‌ام‌اس های چرند و روتین مشتاقانه جواب می‌دهم...کوچه و خیابان٬آسمان و زمین را طوری نگاه می‌کنم که گویی بار آخر است...با تمام وجود زندگی می‌کنم٬ با تمام توان...
شاید بعدها بهتر بتوانم توصیف کنم٬شاید تر از رفتارم پیدا شود و نیازی به توصیف نباشد...
تو خوبی یار قدیمی؟
"بانو زهرا"

منبر

2008-03-07T00:54:00.000+03:30

رضا می‌گفت موضوع سخنرانی شب اربعین روماتیسم بوده٬ من اما فکر می‌کنم آقاهه درباره رنسانس حرف می‌زد! جالب اینجاست که تازه هم یادمون افتاده...

"بانو زهرا"

2008-02-29T10:42:00.011+03:30

هنر کاغذی

کی فکر می کنه با یه مشت کاغذ رنگی بشه همچین چیزهایی درست کرد؟

می بینی چطور به بی نهایت پروازت می ده؟

یا این یکی که به من حس یه رز خوش رنگ و بو رو می ده

اینها اثر هنرمندی به اسم Jen Stark هستند.
یه مصاحبه از این خانم رو هم می تونید از اینجا بخونید.

مریم

2008-02-23T12:23:00.000+03:30

هرگز زندگی را اینقدر جدی نگیرید، هیچ کس از آن زنده خارج نخواهد شد!
گوینده: ناشناس!

مریم

2008-02-21T11:12:00.002+03:30

وبگردی

در راستای انجام پروژه های پایان ترم و از اونجایی که در چنین شرایطی انجام هر کاری غیر از کار اصلی بسی حال میده، کلی وبگردی یا به عبارت صحیح تر، ولگردی اینترنتی نمودیم که این چکیده و حاصلش هست!!!

1- چند تا عکس که عباس حسین نژاد از شاهرود گذاشته. با دید طنز همیشگیش:1 و 2

2- پست آخر سیامک بهرام پرور. فکر کردم در ادامه حرفهای اون روزمون در مورد کتاب بادبادک باز خالد حسینی بد نباشه توضیح سیامک بهرام پرور رو هم بخونی.

3- چند وقت بود با پدیده جدیدی در عرصه فرهنگ و ادبیات آشنا شده بودم به اسم "سک سک" !! پدیده ای که از شدت غنای فرهنگی، دو روزی منو به اغما برده بود!! تو فکر بودم که یه مطلب مفصل در مودش بنویسم که دیدم عباس حسین نژاد در یکی از پست هاش یه گزارش تصویری در مورد این پدیده به شدت فرهنگی رفته و چون شنیدن کی بود مانند دیدن، فکر کردم دیدن این عکسها بهتر از خوندن هر توضیحی باشه.

4- با دو ماه تاخیر به یه بحث داغ وبلاگی خوردم. ظاهرا موضوع از این قرار بوده که خوابگرد تو یکی از پستهاش به بر و بچ دهه شستی گیر داده و بعد این پست واکنشهای زیادی رو از طرف دهه شستی ها داشته. یه لیست طولانی از این واکنشها توی پست جلال سمیعی در همین مورد، هست. شاید تو قبلا اینا رو خونده باشی. برای من خوندنش جالب بود به عنوان یه دهه شستی. اگر زودتر به این بحث رسیده بودم شاید منم چیزی می نوشتم، اما حالا کفایت می کنم به پیشنهاد خوندنش.

دیگه برم سر پروژه هام!
مریم

2008-02-01T23:22:00.000+03:30

به طرز وحشتناکی، احساس خوشبختی می کنم!!دقیقترین صفت یا قید (یا هر کوفتی که هست) همین وحشتناک است!از خوشی زیاد می ترسم، از اینهمه احساس خوب وحشت کرده ام ...

"بانو زهرا"

پ.ن.آره حرفم همین بود،خوب گفتم!

2008-01-27T00:50:00.000+03:30

چرا ما یاد نمی گیریم که به جای قضاوت در مورد همدیگه، اونم از روی تصورات ذهنی و نه دانسته های واقعی، با هم حرف بزنیم؟
چرا وقتی از من چیزی می بینی که آزارت می ده، به جای اینکه با حدس و گمان، تفسیرش کنی، دلیلش رو از من نمی پرسی؟ این ساده تر و منصفانه تر از قضاوت ذهنی نیست؟ حداقل به من فرصت می دی که از خودم دفاع کنم، هر چند که بیهوده باشه و به خودت فرصت می دی که بی دلیل متنفر نشی، هر چند که باز هم بیهوده باشه . . .
دلم می گیره وقتی می بینم که هیچ اشتیاقی به دوستی نداری، دوست قدیمی . . .

مریم

2008-01-21T19:56:00.000+03:30

همیشه از جمعهای زیادی زنونه (بخون خاله زنکی!!) فراری بودم. حالا چرا باید اینجا گرفتار بشم؟! یکی منو از اینجا نجات بده. روحم در عذابه!

مریم

2008-01-04T21:03:00.000+03:30

چی باعث شد من اینجوری خودمو بندازم تو هچل؟!! داشتم زندگیمو می کردم ها!!
دوباره آخر ترم شده من نمی دونم چه گلی(به کسر گ بخونید!) باید به سر بگیرم. امروز آخرین فرصت تعیین موضوع پروژه و مقاله همه درسهام بود، من تازه می خوام شروع کنم به search کردن که ببینم دنیا دست کیه.
اصلا تو فاز درس و دانشگاه و پروژه و مقاله و این چیزهای کوفتی نیستم. خدا عاقبت این ترم منو به خیر کنه، قول می دم از ترم دیگه دختر خوبی بشم!!

مریم

پ.ن: یعنی می شه؟ یعنی می شم؟!!!!

2007-11-26T22:55:00.000+03:30

خیالم راحت است ، به اندازۀ کافی دور شده ایم...دیگر نمی بینی چه طور به خاک می کشم وجودم را...

با همۀ دعاها یم برای خوشبختی ات بعید می دانم آه دل ساده دلی چون من، دامنت را نگیرد در این روزهای سخــــت!! برای همین هنوز می خوانم، اللهم انی اسئلک الامان برای وجود نازنینش.

خیالت راحت باشد، تو که می دانی دعای من مستجاب می شود،همۀ عقوبتت را تنها به جان می خرم.

"بانو زهرا"

2007-11-19T03:03:00.000+03:30

قتل این خسته بشمشیر تو تقدیر نبود

ورنه هیچ از دل بیرحم تو تقصیر نبود

"بانو زهرا"

2007-11-12T09:04:00.000+03:30

خاک بر سر این هم کلاسیهای من بکنن! خودمو کشتم نتونستم حالیشون کنم که وقتی 10 دقیقه از کلاس گذشته و استاد نیومده، باید برن! اونقدر نشستن که استاد با نیم ساعت تاخیر خودشو رسوند به کلاس. دیوونه شدم از دستشون!

مریم

پ.ن: چرا تنها؟ لازم بود؟ من به اندازه یه قدم زدن که می تونستم همراهیت کنم . . .

2007-11-11T21:33:00.000+03:30

دیروز با خودم رفتم پیاده روی، توی پارک قرار گذاشتم!بعد هم یک سر رفتم انقلاب برای خودم کتاب خریدم...توی راه بلند بلند کتاب خواندم و با خودم حرف زدم...

دیروزرا با خودم تنها بودم...خیلی تنها!

"بانو زهرا"

2007-11-06T23:49:00.000+03:30

همیشه دلم می خواست قبلش بمیرم،این دخترانه نویسی ها وناز کردنها سرهمه راگرم میکند، دل من را نه...
"بانو زهرا"

پ.ن.لینک مناسب حال من!

2007-11-05T13:21:00.000+03:30

بالاخره شعری رو که دیروز "محمد رمضانی فرخانی" برای قیصر خوند، پیدا کردم:

اي حوادث اخير جانِ پاكِ عاشقان ! تو بهتري ؟
از شما دلم، دلم گرفته است همچنان ، تو بهتري ؟

بس كن اي مواظبت نكرده از غنيمت وجود انس !
ما كه لطف خاص كم نديده ايم از اين خزان ، تو بهتري ؟

واقعاً ‌به جا و راست گفته اند اين كه روزگارِ دون
جايِ جاش ، پاك لامروّت است ناگهان ، تو بهتري ؟

گرچه من دلم براي برگهاي مهرباني ات بهار !
سخت دست تنگ مي شود درخت جاودان ! تو بهتري ؟

با وجود اين ولي نيازمند ناز هيچ كس مباد
پيكر شكسته بسته ات بهار خونچكان ! تو بهتري ؟

راه و رسم انس ويژه با معاشران واقعي ،‌ خدا !
عاقبت، چنين كه هديه شد مباد ارمغان ، تو بهتري ؟

عقل من كه قد نمي دهد براي بعدهاي بعد از اين
پيش از اين ولي چنين نبوده بي گمان ، تو بهتري ؟

ـ اين زلال، ردپاي چيست روي گونه هاي شور من ؟
ـ رنگ و طعم هشت سال دوستي بي امان ، تو بهتري ؟

اين دلي كه ديگران به قدر وسع خود شكسته اند را
دست كم تو نشكن اي خداي خوب و مهربان ! تو بهتري ؟

ديگر اين كه دست دوستانه اي برايم از صميم دل
واقعاً به جز شما كسي نمي دهد تكان ، تو بهتري ؟

~

همركاب با عصا و لاغر و تكيده ... در كنار ميز
آخ: پوستين آشكار روي استخوان ! تو بهتري ؟

[روز، عصر، خارجي:] نماي كافه اي كنار جاده ـ با
يك رديف صندلي، سه ميز، چند سايه بان ،‌ تو بهتري ؟

ـ خسته ام از اين كوير! ـ باز خسته اي؟ ـ چقدر هم! و بعد
طعم قند و چاي تلخ ـ يك نما از استكان ـ تو بهتري ؟

ـ حزن اين صدا براي من چقدر آشناست [ داخلي ]
مال صفحه ي شماست ؟ ـ‌ رفت سمت پيشخوان ـ تو بهتري ؟

...اين شهيدي است يا صُديف؟ تاج اصفهاني يا سراج؟
اين گلوي حضرت سياوش است يا بنان ؟ تو بهتري؟

حسرتي شكفته از رفاقتي قديم ـ آ...خ روزگار...
گوش مي كني؟ رسيده باز هم به « كاروان » ... تو بهتري ؟

~

گفتم اين ترانه از قبيل چامه و چكامه نيز نيست
گفت ماجراي عاشقانه اي است در ميان ، تو بهتري ؟

پوستين عشق روي شانه هاي لخت استخوان شعر
اين خودش حديث زنده اي است از مغان ، تو بهتري ؟

دست كودكان شهر را بگير در سماع باده ات
آه اي پدر! بگير، بي شما نمي توان ، تو بهتري ؟

دست نارساي طبع من چه دير و دامنت چقدر دور!
اجتهاد واژه هاي بي ردا و طيلسان ! تو بهتري ؟

هيچ شاعري به اعتبار مدح يا به صرف مصلحت
در ميان قلب هايمان نكرده آشيان ، تو بهتري ؟

كار من گذشته از تعارفات مصطلح، ‌تو واقفي
حال، بعدِ هشت سال دوستيِ خوبمان ، تو بهتري ؟

مثل خيلي از برادران اهل ذوق و فضل، آخرش
شعر هم براي امن عيش ما نشد دكان ، تو بهتري ؟

مریم

پ.ن1: از اینجا پیدا کردم.
پ.ن2: قسمتهای پر رنگ ظاهرا از زبان قیصر هست.

2007-11-01T20:04:00.000+03:30

من پیش ترها فکر می کردم همه چیز با یک نگاه شروع می شود، بعدها در این دنیای مجازی فهمیدم نه، همه چیز با حرف آغاز می شود،بعدتر ها دستگیرم شد که همه چیز با همه چیز می تواند شروع شود...حالا دیگر آغاز مهم نیست، بهتر است هر چیز با همانی که آغاز شده پایان یابد، نگاه با نگاه، حرف با حرف،...صورت خوشی ندارد اگر چیزی با نگاه شروع شده با حرف تمام شود یا با... حرفهایی از این دست را فقط خودم می فهمم، هنوز در نطفه اند!

اینها را یک نویسندۀ معاصر نوشته است!
من،
"بانو زهرا"

2007-11-01T15:14:00.000+03:30

خوندن این شعر (من خواب دیده ام به خدا خوب می شوی . . .) و دیدن این عکسها و این و این و این ! همه اش دوباره من رو غرق غصه کرد . . . باورم نمی شه هنوز

مریم

2007-11-01T08:33:00.000+03:30

دو سالی هست که مشتری شاعرانه های سیامک بهرام پرور هستم. نوشته هاش سرشار از تازگی و شور و شعف زندگیه. خوندنش دلم رو به وجد میاره. و نقدهای خوب و قوی ای که به کتابها می نویسه و گزیده مطالب و اشعاری که از شاعران و نویسنده های دیگه تو شاعرانه ها می گذاره، برای من که خیلی مفید بوده. خیلی از نقدها و معرفی هایی که برای کتابی نوشته، من رو راهی کتابفروشی کرده برای خرید کتاب. حتما تو هم از خوندنش لذت می بری.

مریم

2007-10-30T15:07:00.000+03:30

در حسرت پرواز با مرغابيانم
چون سنگ پشتي پير در لاكم صبورم

آخر دلم با سربلندي مي گذارد
سنگ تمام عشق را بر خاك گورم . . .

حسرت هايش تمام شد. قيصر پرواز كرد . . .

از رفتنت دهان همه باز . . .
انگار گفته بودند:
پرواز!
پر واز!

مريم

پ.ن: دوبيت اول، قسمتي از شعر "حسرت پرواز" و شعر دوم به اسم "حيرت"، هر دو از كتاب آخر دكتر قيصر امين پور، "دستور زبان عشق" بود. روحش قرين نغمه هاي شعرش باد . . .

2007-10-20T23:33:00.000+03:30

- اِ گردو می شکنین؟؟یه بار یه دوستهام از همین گردو درازهای دون دون آورده بود مدرسه!!

: گلم اینا اسمش بادومه!!

"بانوزهرا"

2007-10-17T00:13:00.000+03:30

هر چه فکر می کنم معادل انگلیسی زرشک !یادم نمی آید!

"بانو"

2007-10-15T21:00:00.000+03:30

سرش تو بغلم بود وقتي كه داشت بال بال مي زد. دستش تو دستم بود وقتي كه نبضش رفت. . .
چند ثانيه بود يا چند سال؟
كابوس اين روزهاي من شده بي برادري. صداي فريادهاي مامان براي پسرش كه جلوي چشمش داشت پرپر مي زد هنوز مي شنوم.
كابوس بود . . . كابوس . . .
چي شد كه برگشت؟ دل خدا به ضجه مادرش سوخت؟ نمي دونم. فقط فرياد خودم رو يادمه وقتي كه يه نفس عميق سينه بي حركتش رو پر كرد: "ماماااااان! نفس مي كشه! نفس مي كشه!"
اين روزها همه اش به تو فكر مي كنم زهرا! رفتن برادرم رو فقط چند دقيقه تجربه كردم و حالا روز و شب من شده كابوس اون صحنه. تو چطور با باور نبود هميشگيش كنار اومدي؟ تو چطور از پا نيفتادي؟
حالا هر بار كه اين كابوس مياد و ميره، تحسينت مي كنم زهرا! تحسينت مي كنم!

مريم

2007-10-15T01:23:00.000+03:30

شخص دیگه ای در مورد دوستیها و دوست داشتنیهای من نظری نداره؟؟

واقعن که!!

عصبانی ام ...

"بانو زهرا"

2007-10-06T23:01:00.000+03:30

فقط اين تركيب آهنگ و وبلاگ مرا شايد به شكايت وادارد، وگرنه من خيلي وقت است كه ساكت شدم...به جاي شكايت قصه مي نويسم:
حالا چند وقتي است كه خوبم يا خوب بودن معنادار شده، چند ماهي است كه كلماتم زيباو جسور شده اند، جرأت نوشتن دارم، حالم به طرز باور نكردني اي خوش است، آنقدر خوش كه بتوانم بهترين پستم را بنويسم....اما هنوز زود است، بهترين روزها،بهترين كلمات و بهترين آرزوها را در آينده ام مي بينم كه بالا و پايين مي پرند، تا مرا ببينند... پس بهترين پست باشد براي روزهاي بهتر...
حرف خاصي نيست، وقتي حالت خوب است وبلاگ نوشتن معني ندارد، مگر اينكه دردي در گوشه اي پنهان شده باشد و گاه گاه سرك بكشد، من ننوشتن ها را بيشتر از نوشتن ها درك مي كنم! !از ننوشتنها دو چيز معلوم است، يا خيلي خوبي، يا خيلي بد، يا كلمات از زير زبانت سر مي خورند و باز ي مي كنند، يا چنان در گلويت انباشته شده اند كه راه نفس هم نداري...ولي از نوشتنها هزار و يك حرف در مي آورند...
اينها عين واقعيت است، نشانه ها را فرستادم پي كار خودشان، گفتم من با واقعيت بيشتر مأنوسم! نمي دانم چه طور ولي به هر زحمتي بود به شان فهماندم جايشان اينجا نيست، اينجا يك دختر معمولي با يك شغل معمولي تر زندگي مي كند، هوشش متوسط است ،ثروتش متوسط ترو دل به هيچ كس جز خانوادۀ ساده اش نبسته، منتظر هيچ خبر خوش، الهام يا معجزه اي نيست، صبحها زياد مي خوابد، شبها دير به رختخواب مي رود، ظرف مي شويد، سريال مي بيند، درس مي خواند، گريه مي كند، داد مي زند،فحش مي دهد و بهترين تفريحش ديكشنري خواندن است...
همين!

"بانو زهرا"

2007-09-29T10:47:00.000+03:30

First Contact!

"بانو"

2007-09-15T13:46:00.000+03:30

بازگشت پر افتخار خودم به وبلاگ رو تبريك مي گم!
اين بلاگر دو ماهه كه رو به من نشون نداده! يعني حتي صفحه اصلي بلاگر هم نميومد چه برسه كه من بخوام وارد بشم و بنويسم. حالا ديگه به هر حال من دوباره اينجام.
راستي آهنگ آنت رو تو گذاشتي؟ از كجا پيدا كردي؟ خيلي چسبيد. ممنون :)
فعلا خبر بازگشت رو داشته باش تا بقيه حرفهام رو كم كم بيام گم. خيلي زياده، نمي شه يهو گفت . . .
مريم

2007-09-08T22:27:00.000+03:30

به یک دریای طوفانی
دل ما رفته مهمانی
باید پارو نزد وا داد
باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هرجا دلش خواست
...به هرجا برد بدون ساحل همونجاست
"بانو زهرا"

2007-09-06T22:42:00.000+03:30

هيوا مسيح در كتاب تاريكي اش دائم تكرار مي كند، آه ننوشتن،ننوشتن اي آزادي بزرگ!

خودم رو به زحمت انداختم انگار...ولي حالم خوبه!

اينطوري كه:

حال همه ما خوب است،

اما تو باور نكن!

"بانو زهرا"

2007-08-17T18:45:00.000+03:30

ريسكي بس بزرگ+ تجربه اي غير قابل تكرار( شايد+) ترسي از شناخته شدن...

مهم نيست اما،

خوش بودم!

"بانو زهرا"

2007-08-10T11:36:00.000+03:30

تصور مي كنم لحظه اي را كه مي گويي بانو همه ي اين كارها به خاطر توست!!

من مبهوت تماشايت مي كنم، پوزخند مي زنم، بعد رويم را بر مي گردانم و در جاده اي بي انتها قدم مي زنم...

آنقدر دورمي شوم كه تو زمين خوردنم را نبيني...

"بانو زهرا"

2007-08-04T20:41:00.000+03:30

در مملکت ما يک نفریه خدمتی رو بی اختیارو ناخود آگاه (از دستش در می رود) انجام می دهد،تا هفت نسل پشت سرش را می پرستند و...آنوقت يانگوم با اين همه خدمات بشردوستانه هفته اي يکبار از قصر اخراج مي شود!!

"بانو زهرا"

2007-08-02T14:11:00.000+03:30

اینقدر دوست دارم روزهایی را که بابا زنگ می زند برای ناهار می آید خانه!

"بانو زهرا"

2007-08-01T18:30:00.000+03:30

آخرهای شب...
"بانو زهرا"

2007-07-23T10:30:00.000+03:30

راستی!

تولدت مبارک

"بانو زهرا"

2007-07-18T14:07:00.000+03:30

توضیح بعضی مسائل ساده خیلی سخته!به خصوص واسه یه سری آدم باهوش که خودشون رو به خنگی می زنند...

می دونی،من هیچ قصد ناراحت کردن تو را نداشتم!تولد شخصیت جدیدم از ناتوانی بدنۀ قبلی ام بود...حالا بی نهایت از این بانوی جدید راضیم!بی پروا بگویم عاشقش شدم،عاشق خودش و دوستانش...

بگذریم

"بانو زهرا"

2007-07-10T15:16:00.000+03:30

آهای تو که به خوابی
عمیق و سرد رفتی
تو قلبا سبز موندی
اگر چه زرد رفتی
کنار خاطراتم
با تو همیشه خنده ست
طرحی که از تو دارم
شبیه یک پرنده ست

شب و روز پیش منی
تو هنوز پیش منی
تو هنوز تو سفره
دل درویش منی

هرجا که باشی خوبه
روشن و بی غروبه
غمی نداره تا هی
به قلب تو بکوبه
تو اوج هر بی کسی
همیشه سبز و زنده
بدون دلواپسی
پر بزن ای پرنده

شب و روز پیش منی
تو هنوز پیش منی
تو هنوز تو سفره
دل درویش منی...

و در جایی دیگر می فرمایند که لعنت به این تنهایی...
"بانو زهرا"

2007-06-28T21:51:00.000+03:30

سلام

چیز خاصی به ذهنم نمی رسه!

خدافظ.

"بانو زهرا"

2007-06-25T20:12:00.000+03:30

می دانی که،خاطرات به یاد همه می ماند ولی احساس لحظه های خاص،نه!!...قابل درک هم نیست اگر بخواهی تعریف کنی حست را!!من ولی احساسات بابا را خوب درک می کنم!
پ.ن. خدا رحمتش کند
"بانو زهرا"

2007-06-19T20:44:00.000+03:30

اینهمه هفتۀ پیش پدیدۀ زیبای اختفا را توضیح دادم، با تمام سی درصد علاقه ام!!!امشب بابا می پرسد دیشب چه خبر بوده راستی؟؟لب باز کردم که دوباره سخنرانی کنم،فاطمه سریع گفت هیچی بابا زهره رفته زیر ماه!!

"بانو زهرا"

2007-06-11T23:32:00.000+03:30

یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست
خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد

کس نمی گوید که یاری داشت حق دوستی
حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد

لعلی از کان مروت برنیامد سالهاست
تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد

گوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند
کس به میدان در نمی آید سواران را چه شد

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

زهره سازی خوش نمی سازد مگر عودش بسوخت
کس ندارد ذوق مستی می گساران را چه شد

حافظ اسرار الهی کس نمیداند خموش
از که می پرسی که دور روزگاران را چه شد

پ.ن. به قول نوشین از بی مخاطب نویسی ها!

"بانو زهرا"

2007-06-07T22:23:00.000+03:30

از اینجا نوشتم:

...ترسیده بودی! از حالای خودت! از این‌طور بودنت! خواستی خلاصش کنی! چنگ انداخته بود توی تو٬ داشت شیره‌ی جانت را می‌مکید که جز ترس و تهوع توی سیاهی خونی که باید دست می‌شد یا چشم یا هرچه٬ هیچ نبود و این‌طور شد لابد که با همه‌ی ترسی که درد شده بود٬ نقطه گذاشتی پایان خطی را که نوشتنش ناخواسته شروع شده بود و چاره‌ای نداشتی!
پشت پنجره‌ی این فاصله‌ها٬ راهبه‌ی بدکاره‌ای را می‌مانم که لابه‌لای اعترافات مردی که شانه ندارد٬ خودش را مرور می‌کند و بی‌پروا آغوش کسی را تصویر می‌کند که چندان امن هم نیست!

"بانو زهرا"

2007-06-06T11:49:00.000+03:30

دست و پا زدن ها هرچقدر هم که مدرن باشند ، نتیجهء شکست در آنها ، همان غرق شدن های سنّتی است.

"بانو زهرا"

2007-05-29T16:07:00.000+03:30

اين روزها لبخند خدا را زياد مي بينم.
انگار کن که دستها را زير چانه زده و با لبخندي مداوم به من نگاه مي کند.
همچون دردانه اي يکتا . . .
و گاه آغوشي نيز . . .
و چه گرم است آغوش خدا . . .

مريم

2007-05-29T00:27:00.000+03:30

دوشنبه هایم چند هفته است که خراب می شود،ساعتهای آخرش یا بهتر بگویم 6 ساعت پایانی اش به خاطر یک اتفاق بی اهمیت به گند کشیده می شود!!
---
نزدیکترین ستاره به ما اگه گفتید کدومه؟؟
بابا:دختر همسایه!
رضا:بستگی داره به فامیلش!!!
واقعا من در چه جوی به نجوم علاقه مند شدم،اونم 30 درصد!!
"بانو زهرا"

2007-05-22T17:45:00.000+03:30

دلم برات مي سوزه . . . داري منو از دست مي دي . . . مفت و مسلّم . . . براي هميشه . . .
دلم برات مي سوزه . . . اين فرصت ديگه برات تكرار نمي شه . . . از من فقط يكي تو دنيا بوده و هست . . . ديگه پيدا نمي كني . . . حتي اگر تا آخر دنيا بگردي . . .
دلم برات مي سوزه . . . مي دونم بعد از من حسرت فرصت از دست رفته، چطور زندگي رو برات تنگ مي كنه . . . فرصتي كه فكر كردي تا ابد براي تو مي مونه . . .
دلم برات مي سوزه . . . همه سعي ام رو كردم . . . اما نفهميدي كه داري چه بلايي سر خودت مياري . . . نخواستي بفهمي كه اين ضرر جبران نشدنيه . . .
دلم برات مي سوزه . . . مثل يه آدم ضعيف رفتار كردي . . . چيزي كه اصلا شبيهش نبودي . . .
دلم برات مي سوزه . . . مي تونستي بهترينها رو داشته باشي . . . اما ترسيدي . . . و باور نكردي كه حقيقت همين چيزيه كه من مي خوام بهت هديه بدم . . . همين حس عريان كه در فضاي بين ما جاري بود . . .
دلم برات مي سوزه . . .

مريم

2007-05-12T17:13:00.000+03:30

عروس خوب قصه

عروس آرزوها

...

"بانو زهرا"

2007-05-11T13:08:00.001+03:30

آمین!

"بانو زهرا"

2007-05-10T18:18:00.000+03:30

آخی،چه راست!

"بانو زهرا"

2007-05-07T23:19:00.000+03:30

بازی دادن یک ایل و تبار الکی که نیست!انرژی می برد،روحت خسته می شود از اینهمه نقش...آخر شب هم دلتنگی ساده ترین اتفاق است!!همیشه نقاب را که برمی داری غم عالم توی دلت می نشیند،تو که باید عادت کرده باشی بانو...تازگیها سخت ترهم شده،باید حواست باشد در نقشت غرق نشوی هیجان بالاست دستی دستی خودت را....

"بانو زهرا"

2007-05-06T17:55:00.000+03:30

مثل ساقه‌ی گیاهی ترد

گره‌ام بزنید به چوبی، چیزی

ترسیده‌ام

مدام باد می‌آید

"بانو زهرا"

پ.ن.من هم!!

2007-05-02T13:28:00.000+03:30

این

و این

...و هزار حرف دیگه

جنجال بر سر یه زندگی آرام و بی دغدغه ست!همان خوشبختی که همه میگن...ذهنیت من اصلاح نمیشود ولی...

"بانو زهرا"

پ.ن. چاره ای نیست،زندگی همینه!آخرش بهت می گویند عاشق احمق...

2007-05-01T11:34:00.000+03:30

دخترک چشم آبیِ ساده دل خانۀ مادر بزرگ را دیشب دزدیدند...با کلی مراسم و برو بیا...من فقط توانستم لبخند بزنم وبرایش آرزوی خوشبختی کنم!!

"بانو زهرا"

2007-04-27T00:31:00.000+03:30

اینبار بار آخر است،
مثل همیشه...
"بانو زهرا"

2007-04-23T18:10:00.000+03:30

اگر اون روز تنها بودم، اگر تنها رفته بودم، شايد همه چيز يه جور ديگه مي شد. شايد کنترلش از دستم خارج نمي شد. شايد بقيه فرصت پيدا نمي کردن که پاشون رو از گليمشون درازتر کنن و با چند تا کار احمقانه اين طوري همه چيزو خراب کنن. شايد حالا همه چيز فرق مي کرد، همه چيز.
فقط اگر اون روز تنها بودم . . .

مريم

پ.ن: اين اگرها و اماها و چراها، داره منو به جنون مي کشه! جنون!

2007-04-23T18:05:00.000+03:30

نمي دونم چرا هر وقت ياد ضحي مي افتم، شبش بهم زنگ مي زنه!! باور کن!
حالا چي مي شد اگه به جاي ضحي، . . . بود؟!!

مريم

2007-04-19T10:52:00.000+03:30

کار دلم به جان رسد , کارد به استخوان رسد
ناله کنم بگویدم دم مزن و بیان مکن . . .

مريم

2007-04-16T08:06:00.000+03:30

دلم می خواد سجده کنم،
روی یک اره برقی بزرگ،
با دور تند!!

.لیلای لیلی :

می دانی،

دری هست که من از آن گذشتم و به این سو آمدم. من در پشت سر در را به روی هر چیزی که اثری از تو داشت بستم. و خدا می داند که همه چیز به تو آغشته بود. من به سختی سعی کردم زندگی ام را در این سوی در از نو بنا کنم. من فکر کردم که تو پایان من نیستی. نمی توانی باشی. ..

"بانو زهرا"

2007-04-13T18:29:00.000+03:30

آرشیو ما چرا خرابه؟؟؟

2007-04-09T17:50:00.000+03:30

گر تو نگيريم دست، کار من از دست شد . . . !

مريم

2007-04-08T18:07:00.000+03:30

شاید میان دو لحظه
یا
میان دو لبخند...
هر چه بود
تصویر گنگی بود از خوشبختی زندگیم
تسلسلی باطل
زهر خندی عمیق
که شاید عشق مینامیدمش...

"بانو زهرا"

پ.ن.زرد:لینک

2007-04-07T10:12:00.000+03:30

گفت: "مريم! تا حالا آيه 18 سوره مريم رو خوندي؟ مال وقتيه كه جبرئيل به مريم نازل مي شه و مي گه كه فرستاده خداست. ولي مريم از ترس انكارش مي كنه! من موقع سال تحويل كه قرآن رو باز كردم اين آيه اومد. فكر نمي كني شايد اين همون كاريه كه تو داري مي كني؟ شايد اين هم هديه خدا به تو باشه و حالا تو از ترس، داري باز نكرده پس مي فرستيش! "
خنده ام مي گيره!
مي خوام بهش بگم: "طفلك ساده من! من يكبار، فقط يكبار هديه اي كه خدا با هزارتا سلام و صلوات برام فرستاده بود، باز كردم و مي دوني چي شد؟! سوختم! سوختني كه حتي خاكستر شدن هم در پي نداشت. هنوز هم در حال سوختنم! هديه خدا؟!!"
دلم به سادگيش سوخت يا شايد هم به اميدش، كه نگفتم!

مريم

2007-04-03T18:16:00.000+03:30

نمی گیرد،
می آید،
نمی برد،
می پرد،

خوابم.

خسته ام .

"اگر هنوز زنده ای، دلیلـش این است که هنوز به جایی که باید باشی نرسیده ای."
مکتوب

"بانو زهرا"

2007-04-02T19:39:00.000+03:30

رضا مسئول رياضي ست،من علوم و ديني!!تکليف علوم انتخاب بيست نوع گياه است که در يک دفترچه بچسبانيم و نوع ريشه اش را بنويسيم،ديني هم بايديک کتابچه درست کنيم از داستان زندگي پيامبر!!هر چه علف توي باغچه بود کنديم يه چند تا گل هم از کتابها نقاشي کرديم،حالا به مامان گفتم يه دسته سبزي خوردن بخرد تا بيست گياه کامل شود!

ديني اما يک کتاب 240 صفحه اي را دارم خلاصه ميکنم که الان رسيدم به 25 سالگي پيامبر،زندگي پيامبر هم پربرکــــــــت...

از 9 و 10 شب به بعد هم سانس رنگ آميزي شروع مي شود.مامان رنگ مي کند من هم کاردستي درست مي کنم!ما سيزده به در را اينطور مي گذرانيم !هر سال! صاحاب تکلیف قولهاي هر ساله را تکرار مي کند: سال ديگه روز 5 ام تموم مي کنم،نه اصلا قبل از سال تحويل!من و رضا فقط پوزخند مي زنيم که زرشک ،تابوده همین بوده!!همين رضا،هيچ بعيد نيست ساعت 11 شب با گردني کج يک مشت ترجمه بذاره جلوي من ...پارسال که اينکارو کرد!
خوب احضار شدم،الان تايم استراحتم بود خبر مرگم!!

"بانو زهرا"

پ.ن.خدايا شکرت که اين يکي پسر نيست،حداقل جلوي تلويزيون دراز نمي کشدتا مشقهايش را بنويسم،قبليها پيکشان را تازه14 فروردين از مدرسه مي آوردند ...

2007-04-02T00:05:00.000+03:30

"از طرز زندگیت خوشم نیومد ولی به مردنت حسودیم میشه..."

باغهای کندلوس

"بانو زهرا"

2007-03-28T20:14:00.000+03:30

رضا:ماماااااااااااان!!این پرتقالها نارنج بود؟؟؟؟

مامان:نه اون پرتقالها موز بود!!همشو خوردی ؟؟

رضا:آخه گفتم مهمون داریم پرتقال کوچیکها رو بخورم...

عمه جان:همه خونه رو بوی نارنج برداشته!

محمد:نارنج همون پرتقاله!! پیوند پرتقال و چی بود؟؟

رضا :خربزه!!!!

....

من با آدمهای باحالی زندگی می کنم وزندگی فوق العاده مهربان و لطیف است...

"بانو زهرا"

2007-03-27T23:44:00.000+03:30

نمی شه این پسراولیتون رو که همسن منه زودتر داماد کنید که من با خیال راحت ،بی حرف مردم با بقیۀ پسرهاتون بدمینتون بازی کنم؟؟؟اینجوری معذبم یه کوچولو!!

دلم بازیه واقعی بدو بدو می خواد،دلم نمی خواد بشینم روبروی مهمونا دهنمو کش و قوس بدم(همون لبخند).می خوام خونۀ مادر از پنجرشون ترقه بندازم تو کوچه،آهنگ موبایل همه رو بشنوم بلوتوث کنم،دلم می خواد!!من اینجوریم!مامان بابا هم می دونن،شما لبتون که هیچی تا پلک چشمتون رو هم گاز بگیرین من همین کارا رو می کنم...

"بانو زهرا"

پ.ن.والا!

2007-03-23T11:14:00.000+03:30

...من اما هنوز درگيرم که آن تصميمي که خودم گيرنده اش بودم کدام بود؟ کجا گم شدآن لحظه انتخاب آزادم؟

تابع زيباي اختيار کي عمل کرد که من خروجي اش را نديدم؟ برای همین درگیریهاست که خطم می لرزد...

دلم صدای مرغ دریایی می خواهد...

"بانو زهرا"

پ.ن. دلم خواسته از این به بعد بنویسم بانو زهرا.

2007-03-22T10:56:00.000+03:30

هرگز وجود حاضر و غائب شنیده ای

من در میان جمع و دلم جای دیگر است

کاش آن بخشـــــــــم رفتۀ ما آشتی کنان

باز آمدی که دیدۀ مشــــتاق بردر است

"زهرا"

2007-03-17T18:01:00.000+03:30

حالا هي بشمار . . .
. . .، 82، 83، 84، 85، 86، . . .
اين شمارش عبث و بيهوده و بي هدف تا كي؟ تا كجا؟
اين بازي مكرر، تمام شدني نيست؟
آنقدر كه براي پايان لحظه شماري مي كنم، چشم انتظار آغاز نيستم . . .

مريم

2007-03-16T10:09:00.000+03:30

سلام

آخرین پست سال 85 زهرا :

بر من جفا زبخت من آمد وگرنه یـــــــار

حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت

سال نوتان پر از لبخند.

2007-03-14T22:07:00.000+03:30

یک نفر بدجوری جای من است،یک نوشین!

* دیشب تی وی فیلم مقصد نهایی و بد بویز را همزمان گذاشته بود که مردم بیرون نروند و آمار مصدومین بیاد پایین،ولی به نظر من آمارسکته ای های فیلم مقصد نهایی خیلی بیشتر از آتش بازی بود!!
* دوشیزه نفیسه فکریان، علی صفائی حائری،زهرا مروج، زهرا گلستانی ،محمد صادق سالمی،فاطمه طاهری و...من بی صبرانه منتظر دیدن همه شما هستم.راستی بابت هفته پیش شرمنده، بالای سرتان فوتبال بازی کردیم خوابتان را بر هم زدیم،هر چند مطمئن نیستم خواب بوده باشید.من همیشه دعاگویتان هستم .
"زهرا"
پ.ن. یک روز باید درفت می ماند!

2007-03-14T11:31:00.000+03:30

I want to live my next life backwards . . .

Maryam

2007-03-13T18:12:00.001+03:30

.من هم دوست دارم بعضی وقتها اشتباه کنم
...یک اشتباه خوشایند

اینم بهار کوچه ما:

"زهرا"

2007-03-12T21:25:00.000+03:30

کمی نوازشم کن
روحم می سوزد انگار.

"زهرا"

2007-03-12T12:01:00.000+03:30

يه دفعه انگار هر چي خون تو تنم بود، جمع شد تو صورتم! سرخ سرخ شدم!
چي کار مي تونستم بکنم، جز اينکه رومو برگردونم تا سرخي صورتم ديده نشه؟!

مريم

2007-03-10T12:47:00.000+03:30

وقتي از رؤيا ها و آرزوهايمان دست شسته و صرفنظر کرده و به اصطلاح به صلح و آرامش مي رسيم داراي يک دورۀ کوتاه مدتي از آرامش مي شويم،اما آرزوهاي مرده ،در درون ما شروع به پوسيدن کرده و تمام محيطي که ما در آن زندگي مي کنيم رافاسد مي کنند.ما نيز در مقابل نسبت به چيزهايي که ما را احاطه کرده اند،خشن و سنگدل شده و سر انجام اين بي رحمي را بر عليه خودمان به کار مي بريم. در اينجاست که امراض مختلف و حالتهاي رواني پديدار مي شوند.

در پايان يک روز زيبا فرا مي رسدکه رؤياهاي مرده و پوسيده به هوايي که آن را به سختي استنشاق مي کنيم برگشته و باعث مي شوندتا ما آرزوي مرگ بکنيم،مرگي که ما را از يقينها و اشتغالاتمان و آن آرامش وحشتناک روز يکشنبه نجات مي دهد.

کتاب جادوگر پائولو کوئيلو

پ.ن.گيرم همه اين ها درست،چاره چيست؟؟

"زهرا"

2007-03-09T15:02:00.000+03:30

این روزها با دیدن آقای هاشمی عجیب به یاد زائر بروخ پزشک حاذق می افتم!
پ.ن.1) خدا عاقبت همگی مان را ختم به خیر کند.

پ.ن.2) هیچ توضیحی دیگری ندارم.

"زهرا"

2007-03-06T11:38:00.000+03:30

دلتنگم و ديدار تو درمان من است . . .

مريم

پ.ن: مي فهمي؟ مي فهمييييييييييييييي؟؟؟؟؟؟؟؟